Asperger Sendromu Nedir?
Asperger Sendromu, otizm spektrum bozukluğu içinde yer alan ve bireyin sosyal iletişim becerileri ile sınırlı ilgi alanlarını etkileyen nörogelişimsel bir durumdur. Bu bireylerde genellikle dil gelişimi normal seyreder ve bilişsel kapasite çoğunlukla normal ya da normalin üzerindedir.
Asperger Sendromu olan bireyler, belirli ve sınırlı konulara yoğun ilgi gösterebilir ve bu alanlarda oldukça derin bilgiye sahip olabilirler. Bu nedenle bazı durumlarda “küçük profesör” olarak tanımlandıkları görülmektedir.
Özellikleri
- Normal veya üstün zekâ düzeyi
- Erken dönemde dil gelişiminin genellikle normal olması
- Sosyal iletişim ve etkileşimde güçlükler
- Jest, mimik ve beden dilini kullanmada zorlanma
- Sınırlı ve yoğun ilgi alanları
- Rutinlere ve kurallara aşırı bağlılık
Bu bireyler genellikle belirli ilgi alanlarında yüksek bilgiye sahip olabilir ve bu alanlarda detaycı bir yaklaşım sergileyebilirler. Sosyal ilişkilerde ise sınırlı sayıda yakın arkadaşlık kurma eğilimindedirler.
Davranışsal Özellikler
Asperger Sendromu olan bireylerde zaman zaman sosyal ortamlarda uyum güçlüğü, esnek olmayan düşünce yapısı ve iletişimde doğrudanlık görülebilir. Konuşma tarzları kimi zaman resmi, öğretici veya tekdüze olabilir.
Görülme Sıklığı ve Klinik Özellikler
Asperger Sendromu’nun görülme sıklığının yaklaşık 1000’de 1 olduğu tahmin edilmektedir ve erkeklerde daha sık görülmektedir. Tanı genellikle erken çocukluk döneminde konulabilmektedir.
Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu (DEHB) ile birlikte görülebilmekte, bazı durumlarda depresif belirtiler eşlik edebilmektedir.
Genel Değerlendirme
Asperger Sendromu, bireyin sosyal iletişim alanında desteğe ihtiyaç duyduğu ancak bilişsel kapasitesinin genellikle güçlü olduğu bir durumdur. Uygun eğitim ve destek programları ile bireylerin sosyal uyum ve yaşam becerileri geliştirilebilir.